Justin Heinemann - denkwijze voetbal

Hoe een quote van Johan Cruijff mijn denkwijze compleet veranderde

Johan Cruijff, een grootheid in de voetbalwereld. Ondanks ik hem nooit in het echt heb zien spelen, had hij een uitspraak waarmee mijn denkwijze en daarmee ook mijn manier van aanpakken compleet veranderde. Best gek, aangezien ik hem eigenlijk alleen ken van YouTube video’s of voetbalpraatprogramma’s zoals Voetbal Inside. En dat allemaal door mijn oude voetbalcoach en een gigantische misser.

Eén van mijn ergste nachtmerries werd werkelijkheid toen ik in een belangrijke wedstrijd niet wist te scoren. Op deze regenachtige middag en een gigantische drekkerige veld in Enschede, stond ik net als altijd spits. Waarom ik spits was? Simpel, ik was lang en nog belangrijker; ik was niet bang om te koppen. Alles ging goed in die wedstrijd. We kwamen al vroeg 1-0 voor en ik speelde goed. Echter veranderde alles toen net voor rust het 1-1 werd door een domme fout van de verdediging. “Ach ja, kan gebeuren. We hebben nog even te gaan” dacht ik.

Het was bijna rust maar zomaar uit het niets kwam er een rollende bal voor mijn voeten. Voor ik het door had stond ik al 1 op 1 met de keeper. Dat we om belangrijke punten speelden, was ik even vergeten op dat moment. Met volle snelheid rende ik op de keeper af. Net op het moment dat de keeper naar mij toe komt om het doel kleiner te maken, haal ik uit. Strak over de grond schoot ik met mijn linkervoet de bal richting de binnenkant van de linkerpaal. Ik raakte hem goed. De kracht was goed. De curve was goed. Ik telde hem al voordat die erin lag.

Een rollende bal

En toen ging het mis. De keeper maakte een gigantische split en wist met zijn rechtervoet de bal een lichte tik te geven. Het was een klein tikje maar wel een tikje. De bal rolde nog steeds richting de binnenkant van de paal. Maar hoe gaat die vallen? Wordt het de binnenkant van de paal en ben ik gered? Of was het tikje van de keeper genoeg en pakt hij mijn moment weg. De bol rolde naar de paal. Nog steeds zat er snelheid achter de bal. De regendruppels knetterde op de bal en het drek zorgde ervoor dat hij afremde. Deze paar seconden na het tikje van de keeper deden uren, leek het wel.

De bal raakte de paal en kaatste terug naar de keeper die vervolgens de bal klem in zijn handen vastpakte. Geen goal en een unieke kans had ik niet benut. Van pure frustratie beet ik in mijn shirt. Het deed ook niet lang voordat het geschreeuw van mijn voetbalcoach mijn oren benaderde. Ik kon wel door de grondzakken. Ik draaide mij om en zag een woedende coach, teleurgestelde medespelers en lachende verdedigers van de tegenpartij. Wat een klote moment. De scheids floot af voor de rust en met een rotgevoel, liep ik naar de kleedkamer.

Impact

Binnen in de kleedkamer was het drama. Ik voelde me door het missen van deze unieke kans kut. Samen met mijn team maakten we ons klaar voor een uitval van de coach. Zou die dit moment nog groter maken dan het al is? Ik dacht van wel. Niet veel later komt een stormende coach de kleedkamer binnen. Zijn eerste zinnen weet ik nog heel goed. Het was geen woedende coach maar eerder een teleurgestelde: “Hoe moeilijk kan het zijn? Hoe moeilijk is het om te scoren en ons doel leeg te houden?”. Maar hier bleef het niet bij. “Het is vrij simpel, de bal moet in de goal van de tegenpartij. Ons goal moet leeg blijven. Dus geen bal van de tegenpartij in ons goal. Is dit nou zo moeilijk.” Dit waren de woorden van onze coach in een belangrijke wedstrijd om punten. Een uitleg wat voetbal inhoudt.

De gekke maar best duidelijk speech van mijn coach bleef tijdens de tweede helft in mijn hoofd spoken. Maar het mocht niet baten. We speelden gelijk en haalden niet de punten om te promoveren. Een pijnlijk moment. Helemaal omdat ik zo dichtbij een doelpunt was maar miste. De dagen erna spook het 1 op 1 moment van mij en de keeper nog wel eens door mijn hoofd. Elke keer kon ik wel blijven balen. Maar ik begreep heel goed dat het niks zou veranderen. Mijn leven ging door en dat was prima. Het seizoen stopte en we hadden pauze.

Een bijzonder moment

Jaren later, ergens in 2017, was ik voor een schoolopdracht bezig met het schrijven van een motivatiebrief. Al die ervaringen en diplomas stonden leuk op mijn CV maar wat beschreef nu echt wie ik ben? Ik miste dit in mijn brief. Toen ik bezig was met mijn brief en op internet ging rondspeuren, vond ik een uitspraak van Bill Gates. “I choose a lazy person to do a hard job. Because a lazy person will find an easy way to do it.”

Deze uitspraak sprak mij zeer aan. Niet omdat ik mijzelf lui vind, maar de manier van denken vond ik zo boeiend. Het was een soort wake up call. Uit het verleden weet ik dat ik vaak te complex denk en daarmee het doel soms voorbij schiet. Waarom doe ik iets? Wat wil ik bereiken? Het zijn vaak de vragen die ik kan vergeten omdat ik te veel in oplossingen denk. Het zijn vaak de kleine verbeteringen of oplossingen die heel voor de hand liggen maar die steeds worden overzien.

In deze periode volgde ik ook als trouwe voetbalfan al het voetbalnieuws online. Van transfers tot aan resultaten, ik volgde het allemaal. Zo kwam ik ook bij een artikel terecht over de uitspraken van Johan Cruijff. Ik wist dat hij geniale uitspraken had. Sommige waren een open deur en sommige waren niet te begrijpen. Ik klikte op het artikel en zag volverbazing een uitspraak staan waardoor ik direct aan mijn oude voetbalcoach moest denken: “Voetbal is simpel. Wat moeilijk is, is simpel voetballen.” Direct moest ik denken aan die ene wedstrijd toen we niet promoveerden en ik een belangrijke kans niet benutte. De dag dat mijn coach even uitlegde hoe voetbal in elkaar zat. Ik moest lachen.

Hoe mijn denkwijze veranderde

Na het lezen van deze uitspraak moest ik Johan eigenlijk wel gelijk geven. Want ja, soms is simpel heel complex. De uitspraak veranderde iets in mij. Eigenlijk nu nog steeds. Telkens als ik vastloop of het gevoel heb dat ik geen progressie boek dan denk ik aan deze uitspraak. Soms ben ik zo aan het overdenken dat ik mijn doel voorbij schiet. Een stap terug zetten helpt mij dan om het overzicht te behouden.

De uitleg hoe voetbal in elkaar zit door mijn oude voetbalcoach, de uitspraak van Bill Gates over complexe oplossingen en de uitspraak van Johan Cruijff over de moeilijkheid van simpelheid, werd het fundament van mijn denkwijze. Waarom doe ik iets en wat wil ik ermee bereiken? Als ik dat eenmaal weer weet, dan is mijn doel weer duidelijk en vind ik ook vaak de passie om het doel te bereiken.

Meer verhalen over Justin Heinemann? Lees het op: De verhalen van Justin Heinemann